Görüntüleme: 140
0 0
Okunma Süresi40 Saniye

Son Nefes

Soluğun kesileceği vakitteydi gözlerimiz.
Ilımlı adımlarla içerliyorduk birbirimize.
Bıkkınlığımız bedenimizi sarmıştı.
Birbirimize en yakın,
Hem en uzak olduğumuz yerdeydik.
Kalpleri yeniden kilitlemek pahasına,
Son kez tutuşmuştu ellerimiz.
Güneşi hiç batırmayan bir geçmişi,
Gecenin zifiri karanlığına gömecektik.

Artık seviyorduk ama sevmiyorduk.
Özleyecektik ama özlemeyecektik.
Son kez sarmıştık bedenlerimizi.
Son kez derin bir nefes alacaktık.

Vakit yaklaşıyordu.
Soluğun kesildiği an mutlu olacaktık.
Adına “anlaşamadık” diyecektik.
Neyin acelesiydi!
Vakit oldukça daralmıştı.
Ağlıyorduk.
Hayır, hayır gülüyorduk.

Son şarkılar kulağımızı tırmalıyordu.
Cem Karaca eşliğinde acılı günlere hoş geldin kutlaması yapıyorduk.
Kutlarken ölüyorduk.

Vakit gelmişti.
Soluğumuz kesiliyordu artık.
Kalp atışlarımız yavaşlamaya başlamıştı.
Anlamıştık,
Bu son nefesimizdi artık.
Son kez derin bir nefes alacaktık.
Ve sözüm ona, o huzurlu uykuya dalacaktık.
Ve yeniden uyanıncaya dek,
Yeniden nefes almanın hayalini kuracaktık.

En kötüsü şuydu ki;

Belki de bir daha,
Asla uyanmayacaktık…

admin

Yazar:

siyahdergi.com
administrator
Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post Ekümenopolis Ucu Olmayan Şehir – Nurullah ALİCAN
Next post Züleyha Ruhaniyetinde Sen – Burak YILMAZ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.